“Panny z Wilka” to jedno z najświetniejszych dokonań Jarosława Iwaszkiewicza. Opowiadanie rozgrywa się w dwóch perspektywach czasowych, które łączą się i przenikają. Bohaterem opowiadania jest Wiktor Ruben. Po niemal dwudziestu latach odwiedza on majątek Wilko, gdzie niegdyś pracował jako korepetytor. Ta wizyta uruchamia wspomnienia, pokazuje jak bezwzględne jest przemijanie. Mężczyzna uświadamia sobie, że to czego się nie dokonało, nie zrealizowało w odpowiednim czasie, do tego już się nie da wrócić. To wszystko co już jest minione, jest minione bezpowrotnie.