Do poprawnego słuchania kanału niezbędna jest najnowsza wersja programu Flash Player. Flash player można pobraż ze strony producenta pod adresem: http://www.adobe.com/products/flashplayer
Playlista
Wasza oszibka Wasza oszibka ALEKSANDER MALININ
Nietu wriemieni Nietu wriemieni ALEKSANDER ROZENBAUM
Bodajbo Bodajbo DINA VIERNY
Dieżurnyj po aprieliu Dieżurnyj po aprieliu BUŁAT OKUDŻAWA
A liudi wsje roptali i roptali… A liudi wsje roptali i roptali… WŁODZIMIERZ WYSOCKI
Piesjenka o starom bolnom ustałom korolie Piesjenka o starom bolnom ustałom korolie BUŁAT OKUDŻAWA
Jamszczik Jamszczik ALEKSANDER MALININ
Biełaja gwardia Biełaja gwardia ALEKSANDER MALININ
Kołyma Kołyma DINA VIERNY
Bumażnyj sołdat Bumażnyj sołdat BUŁAT OKUDŻAWA
Pritcza o prawdie i łżi Pritcza o prawdie i łżi WŁODZIMIERZ WYSOCKI
Nostalgiczieskij romans Nostalgiczieskij romans ALEKSANDER MALININ
Starinnaja sołdatskaja piesnia Starinnaja sołdatskaja piesnia BUŁAT OKUDŻAWA
Poka wy zdjes' w wannoczkie s kafielem Poka wy zdjes' w wannoczkie s kafielem WŁODZIMIERZ WYSOCKI
Piesjenka o junkierach Piesjenka o junkierach BUŁAT OKUDŻAWA
Kostiumczik nowieńkij Kostiumczik nowieńkij DINA VIERNY
Moja Rossija Moja Rossija ALEKSANDER MALININ
List na wieś List na wieś WŁODZIMIERZ WYSOCKI
Muzyka Rosja Niepokorna
W Związku Sowieckim muzyka niepokornych była jednym z okienek wolności. Dawała oddech, sączyła się z taśm magnetofonów i na sporadycznych koncertach w domach kolejarzy, górników, hutników - od Mińska i Lwowa, przez Moskwę i Odessę, po Nowosybirsk i Magadan. Sentymentalne, czasem brutalne teksty, wyrażały beznadzieję totalitarnej rzeczywistości i odwieczny rosyjski los. Nigdy dosłownie – cenzura! – jednak Sztuka wiele na tym zyskała. Pieśni autorskie, więzienne, uliczne, romantyczne, prześmiewcze, liryczne – zebraliśmy ponad 600 tych utworów.
Dieżurnyj po aprieliu BUŁAT OKUDŻAWA 02'00 Bułat Okudżawa – Nowaja kolekcja 2

Bułat Okudżawa

Poeta, kompozytor i pieśniarz, urodzony w Moskwie (1924). Rodzice, zagorzali bolszewicy, padli ofiarami stalinowskiego terroru: ojca rozstrzelano w 1937, matka trafiła do łagrów. Jako nastolatek walczył na froncie, kilkakrotnie ranny. Po wojnie skończył studia, był nauczycielem w wiejskiej szkole, pisał powieści historyczne. W 1956, kiedy na fali odwilży jego matka po 18 latach wróciła z obozów, po raz pierwszy wziął gitarę, by śpiewać własne wiersze. Pisał i śpiewał o zwyczajnych ludziach, ich miłościach i tragediach, często o sprawach ostatecznych. Refleksyjne ballady, poświęcone bratnim losom, wojnie, ukochanym przedwojennym uliczkom, wyrywały słuchaczy z ponurej sowieckiej codzienności, budowały wspólnotę. Dlatego wraz z rosnącą popularnością aparat partyjny coraz bardziej krytycznie przyglądał się jego twórczości. "Ma nas na oku wiek - i wie, gdzie w tyralierce łańcuch rzadszy... Ujmijmy się za ręce wraz, bo źle stuleciu z oczu patrzy" (tł. W. Dąbrowski).  Okudżawa zmarł w Paryżu w 1997.
Zobacz również
Copyright © Polskie Radio S.A